kaynak

#gallery-1 { margin: auto; } #gallery-1 .gallery-item { float: left; margin-top: 10px; text-align: center; width: 50%; } #gallery-1 img { border: 2px solid #cfcfcf; } #gallery-1 .gallery-caption { margin-left: 0; }

kaynak

kaynak:
Planet Earth

kaynak:
Fish Cutlery

Latince Adı: Steatocranus casuarius

Habitatı ve Anavatanı: Orta Afrika. Zaire’nin kayalık nehirleri.

Beslenme Biçimi: Hem etçil, hem otçul, ağırlıklı olarak etçil beslenir.

Davranış Biçimi: Agresif

Kendi Türlerine Davranışı: Agresif

Yüzme Seviyesi: Dip

Cinsiyet Ayrımı: Dişi-erkek arasında belirgin bir ayrım yoktur. Erkekler nispeten daha iridir. Yüzgeçleri daha uzundur. Dişilerin kafalarındaki hörgüç erkeklerinkine göre oldukça az gelişir.

Üreme: Tek eşlidir. Eşi ölünce bir daha eş tutmaz ve yalnız yaşarlar. Üreme için ters çevrilmiş seksılar kullanılır. 150′ye kadar varabilen fakat genellikle 30-60 arası yumurta dökerler. Dişi yumurtalarla ilgilenir, erkek bölgeyi korur. Yavrulara 1-2 hafta kadar bakar, yavruları beslerler.

Sıcaklık: °C

En Fazla Büyüdüğü Boy: Erkekler 12 cm, dişiler 8 cm

En Az Akvaryum Hacmi: 100lt

Su Sertliği: Yumuşak – Orta Sertlikte

pH: 6.5-7.0

Zorluk Seviyesi: 2

Genel Yorum: Yaşadığı bölge çok akıntılı olduğundan akvaryumda bol akıntı olmalıdır. Akıntı olmayan küçük bir bölge bulunması da iyi olacaktır. Akvaryumu bol kayalarla dekore edilmeli, bitki konulacaksa kayalara iyi sabitlenmelidir, aksi taktirde bitkileri sökebilir. Maymun Kafa bazı kişilerce Tanganyika Gölü Cichdlid’i olarak bilinmektedir. Oysaki Maymun Kafa nehirde yaşamakta ve Tanganyika Gölü’ne göre çok daha yumuşak ve hafif asitli suda yaşamaktadır. Mavi renk varyasyonu da vardır.

Aktavist Yorumları: 1) Öncelikle eşi ölünce eş tutmaz diye bir kural yoktur. Eşi ölünce de gayet güzel eş tutarlar. İki kere eşi ölen maymunkafama eş tutturdum ve bir seferinde yavru sayıları arttı. 35-40 civarı yavru adediyle başlar, balık büyüyüp yaşlandıkça yavru sayısı artar. Koyu renk kumda beslerseniz rengi daha koyu olur. Mavimsi rengi koyu renk kumda alır. Bitkili akvaryumları sever ama işine gelmezse kendi bitki düzenini kurmaya çalışır. Yani söküp yer değiştirmeye çalışır. Sanılanın aksine bitkisel yemleri daha çok severler. Eğer maymunkafalarınız çift değilse en ufak yavruları dahi yanında güvenle büyütebilirsiniz. Kendi türlerine daha serttirler.

2) Arkadaşlar, bu balıkların üremesi için ters cevirilmiş saksı yerine testiler daha guvenli ve kullanışlı oluyor. Küçük boydaki testiler ekstradan delinmeye gerek kalmadan ağızı kullanılarak içerisine girmeleri ve yumurtlamaları sağlanıyor. Üreme konusundada dişi yuvada beklerken erkek yuvanın etrafına hiçbir balığı yaklaştırmıyor. Ben garanti olsun diye balık yumurta döktükten sonra iç filtreyi sürekli çalıştırarak yeterli su sirkülasyonunu sağlıyorum. Bitkiler konusundada tam bir bitki düşmanı bu balıklar . Kayaya sabitlemediğim saz bitkilerini kayaların arasına kazdıkları yuvanın üzerini kapatmakta kullandıkları için artık bitkilerim eski boyda değiller. Bence beslemesi zevkli bir tür tavsiye ederim. Saygılar.

3) Arkadaşların dedigi gibi tek eş tutarlar.Akvaryumlarda kuytu yerler ararlar.Yanına yaklaşan diğer balıkları kovalarlar.Bence akvaryumda tek cins bulundurulmalıdırlar.Ama kovalaman ziyade bana göre oyun oynamak istiyorlar gibi geliyorlar.

4) Maymun kafa beslemesi çok zevkli bir balık türüdür.Fakat akvaryumda gezindiğini çokda fazla göremezsiniz.Dipte çok hızlı ve ani hareketlerle yüzerler.Erkekler mükemmel denilebilecek şekilde kafa yaparlar.Aşırı agresiflerdir.Ters çevrilmiş saksı içine yumurtalarını bırakırlar.Babanın yavrularını gezintiye çıkardığında akvaryumdaki manzara izlenmeye değer.Eğer balıklarınızın rahat bir şekilde yaşamasını istiyorsanız şahsi önerim Maymun kafaların tek tür beslenmesi.Nehir balığı olmalarından dolayı akıntıyı seven balıklardır.Akvaryumdaki bol akıntı hoşlarına gidecektir.Erkek dişisine sadıktır.Yumurta yada yavruları korurken yuvadan çıkmayan dişiye erkeğin yem taşıdığını görebilirsiniz.

5) Tek eşlidir. Eşi ölünce bir daha eş tutmaz ve yalnız yaşarlar. Üreme için ters çevrilmiş saksılar kullanılır. Aşırı agresif, akyaryumdaki çöpçülere bile kaçacak delik aratıyor. Bazen eşine dahi… Ama çiftleşme dansları seyre değer.

İlgili Bir Makale:

Monogamik(tek eşli)olan bu balıklar,hayatları boyunca sadece bir eşle eşleşir ve ölünceye kadarda başka bir balıkla eşleşmez.Eşlerden biri ölse bile bir daha eş tutmazlar.Maymun kafaların hem dişi hem erkekte kafa yapıları hörgüçlüdür.Erkeğin kafa yapısı dişiye oranla daha büyük olmaktadır.Akvaryumda çok fazla yüzdüklerini görmeniz zordur genelde kovukların içinde ve kaya aralarında gizlenir,çok hızlı hareket ederler.Bu türler bölgeci olduklarından dolayı çok agresiftirler.Bölgelerine giren kendi ve diğer türlere karşı saldırgan olurlar.Bilhassa çiftleşme zamanlarında çok daha saldırgan olan bu türler için bol bol saklanmak için kovuklardan vede kayalıklardan akvaryum içinde yerler yapılmasında fayda vardır.Akvaryumdaki su değişimleri düzenli yapılmalıdır.Genelde doğa şartlarında bol oksijenli ve suyun çok fazla sirküle olduğu yerlerde yaşadıklarından dolayı,akvaryum içinde de akıntılı yerleri severler.Tank’ınızda bol su sirkülasyon gerektiren filtrasyon sistemi olmasında yarar olduğunu düşünüyorum.100 cm lik büyük akvaryumlarda ve daha büyük akvaryumlarda daha fazla sayıda bu türlerden beslemenizde herhangi bir sakınca yoktur.Bu türler iyide bir kazıcıdırlar eş tuttuktan sonra yuva oluşturmak için akvaryumdaki kumlarınızı altına üstüne getirirler.

Kazı işlemi sırasında şayet balıklar eşleşmiş ve bir bölge edinmişlerse,dişi balığının yumurta tüpünün belirmesinden anlaşılır.Daha sonra dişi yumurtaları bölgesindeki kovuk içersine ortalama 50 ile 70 arası yumurtayı bırakır.Yumurtaların çıkması takriben 4 ile 5 gün arasında gerçekleşir akvaryum ısınızın 26°C 27°C arasında olmasına dikkat edin.Yumurtadan çıkan yavrular bir hafta içinde yüzmeye başlarlar.

Anne ve baba tarafından yavrular çok iyi korunur.Baba tarafından yavru balıklar ara ara gezintiye çıkarılır ve gözlenir. Çıkan yavrulara ilk 1 aylık süre içersinde canlı yem artemia verilmesinde yarar vardır.Balıkların gelişimini ve sağlıklı büyümesini sağlayacaktır.Anne ve babanın yavrulara bu ilgisi ikinci yumurta dökümü ve yavruların çıkmasına kadar devam eder.Yavrular bir sonraki batımda çıkacak olan yavrular içinde bir sorun teşkil etmez koloni oluşturulur.Yavrular 6 ay içersinde erişkinliğe ulaşırlar bu süre zarfında anne ve babanın bölgesinde kalmalarında sorun olmaz daha sonra eş tutan balıklar kendilerine yeni bölge edinirler.

Maymun kafalar Orta Afrika bölgesinde bol kayalıklı nehirlerin akıntılı kısmında yaşarlar.Hem etçil hem otçul ağırlıklı beslenirler.Agresif bir balıktır,tek eşlidirler.Eş öldükten sonra bir daha eş tutmadıklarına dair iddalar vardır.Bu kimilerine göre doğru,kimilerine göre yanlıştır.Erkekler 8-9 cm,dişiler 5-6 cm olduklarında cinsel olgunluğa erişir.Akvaryumlarda bol kayalıklı ortam oluşturulması hoşlarına gider.Doğal ortamlarında olduğu gibi akıntlı bölge oluşturulması iyi olur.Yumurtlamaları için ters çevrilmiş saksılar iyi olur.Bir batımda dişi 40-80 arası veya daha fazla yumurta bırakabilir.Yavrular yumurtadan 4-5 günde çıkarlar.Anne baba yavrularını korur ve onların beslenmelerine yardımcı olur.Bu süre 3-4 haftadır.Daha sonra yavrular ayrı bir yere alınmalıdır.Erkekler 14-15 cm,dişiler 9-10 cm kadar büyüyebilirler.Karma akvaryumlarda yaşayabilirler ama agresif oldukları için tek tür beslenmeleri daha iyi olur.

kaynak: bakterim

Piranhalar Güney Amerika’da yaşayan bir balık türüdür. Bufalo kafalar doğal ortamlarında oksijenli sularda yaşadıkları için akvaryumda buna dikkat edilmelidir. Su ısısının 24 ile 26 derece olması idealdir. piranha akvaryumunun cok el altında bir yerde olmaması iyi olacaktır

Yemlenme zamanlarındaki anlık hatalardan dolayı ellinize saldırabilirler. Akvaryumunuzu kayalarla dekora etmeniz daha egzotik bir görüntü ortaya çıkarabilir. Piranha kuvvetli bir çeneye sahiptir. Alt çenesi üst çenesinden daha önde olup üçgen ve kesici dişlere sahiptir. Doğada türü bakımından çok çeşidi vardır. Ülkemizde ise sadece 3 / 5 çeşidi bulunmaktadır. Piranha’ ların davranışları bulundukları ortama göre değişiklik gösterir. Piranhalar doğal yaşamlarındaki gibi her zaman saldırganlık ve agresif davranışlar sergilemez. Ayrıca akvaryumdaki bir piranha’ yı saldırgan bir hale getirmek çok zaman alıcı bir durumdur. Piranha’ lar akvaryum bitkilerine bir zarar vermezler fakat hızlı hareketleri ile otların sökülmesine neden olabilirler ki bu balığın et ile beslendiğini göz önüne alırsak bitkilerin yaşamaları için gerekli olan su kimyasını dengede tutabilmek hayli zordur. Akvaryumda beslemek istediğiniz balığınız yani piranhanız sizi bir zaman sonra hayal kırıklığına uğratacaktır. nedeni ise akvaryum şartlarında bakılan piranhanın bir hayli ürkek ve çekingen olduğunu fark edeceksiniz. Bunun sebebi ise akvaryumun yanındaki yani ev’ deki hareket piranhanızın ürkek olmasını sağlayacaktır. Eğer yine de bu türü beslemek isterseniz, yalnızca bu türü beslemenizi tavsiye ederim sizlere…

Balığınızı eğer tam anlamı ile doyuramadığınızda saldırganlık göstermesi muhtemeldir. kendinden küçük olan her canlıyı yem olarak algılayacaktır. Ve bu yemleri kendisinin akşam yemeği gibi düşünebilir. Akvaryumunuzun suyunun bulanık olması balığınızın daha iyi görmesine neden olur buda demek oluyor ki bulanık sularda piranhalar daha iyi görürler. Piranhalar Güney Amerika’da yaşayan bir balık türüdür. Doğal ortamlarında 12 çeşit bulunmaktadır. Bu türlerin tabi ki hepsi etçil değildir. Bu on iki tür için de resimler dahil olmak üzere hobicilerin en fazla tanıdığı tür karın yapısı kırmız olan türdür. Kalabalık gruplar halinde gezerler son yapılan çalışmalar üzerine aslında pirhanaların çok saldırgan olmadıkları yönündedir aslında incelerseniz, dış etkenlerden korunmak için kalabalık gruplar halinde gezerler. genelde etçil olarak beslenseler de yaralı olan hayvanları yemeyi tercih ederler. Sadece üreme dönemlerinde sürüden ayrılırlar kendilerine saklanacak bir barınak bulduktan sonra üremeyi net şekilde düşünürler. Yumurtlama gerçekleştikten sonra dişi barınağı terk eder ve yumurtaları diğer ebeveyin yani babaya bırakırlar. Yavrular doğduklarında saydam bir şekilde 2 ile 3 cm arasında olular. Yavru piranhalar sıtma taşıyan sivrisinek lavralarıyla beslenirler. Katil ruhlu olarak bilinir fakat bu kadar lanetlenmişliği hak etmeyen bir türdür. Kalabalık gezerler saldırdıkları andan itibaren karşısındaki kurbanının hiç şansı yoktur. güney Amerika’ da yaşayan 30 tür piranha vardır. Bu balıkların bir kısmı ya leş balıklarla beslenirler yada çalı karidesleri ile beslenirler. Canlı memeli hayvan yada insanlara çok nadir saldırırlar. En çok saldırgan oldukları dönemler yaşam alanlarının daraldığı zamanlardır. Bu daralma gerçekleştiği zaman birde üstüne daralan alanlarda ki balıkların ve diğer canlıların yaralandığını düşünürsek avına saldırmaması imkansız gibi bir durum alır. Amazon kıyısında yaşayan bu balıklardan dört tanesi kuraklık baş gösterdiğinde sıcak kanlı canlılara da saldırabiliyor. piranhalar ne kadar saldırgan olurlarsa olsunlar yağmurlu mevsimlerde bol besin olduğundan dolayı oldukça sakin bir dönem yaşarlar. Bu dönemlerde yöre halkının küçük çocukları hiç korkmadan piranhalar dolu bir ırmakta yüzüp eğlenebiliyorlar. Gerçekten de yırtıcı piranhaların saldırganlıkları, yılın dönemlerine göre değişkenlik gösterebiliyorlar. Dişleri Amerikan yerlileri tarafından ok, mızrak, makas ve jilet yapımında kullanılır. Piranhalar anavatanlarında yerleri doldurulamayan birer sağlık elçisi gibilerdir. Eğer leş yiyen bu balıklar olmasaydı, nehrin taşmasıyla yaşamlarını yitiren vahşi hayvanlar, suyun içinde öylece çürümeye yol açacaktı. Ortaya çıkan mikroorganizmalar, bu sıcak bölgelerde bulaşıcı hastalıklara yol açacaktır, yarattığı tehdit ise görmezden gelinemez, üstelik burada yaşayan insanların durumu da göz önüne alınırsa. Orinoco’ da yaşayan bazı Kızılderili kabileleri, suyun nehir yataklarından taştığı dönemlerde ölülerini toprağa gömemediği için, piranhalar dan yararlanıyorlar. Guaranos kabilesinden Kızılderililer, böyle dönemlerde ölülerini seyrek örülmüş ağlarla suya indiriyorlar ve cesetleri kemirmeleri için piranhalara bırakıyorlar. Çıkarılan iskeleti daha sonra tüylerle süsleyerek cenaze törenini yapıyorlar.

Normalde 10 / 30 lu gruplar halinde gezerlerken ancak, üreme zamanlarında sürüden ayrılırlar ve kendilerine bir saklanacak yer bulurlar. Yumurtlama gerçekleştikten sonra dişi yuvayı terk eder ve yumurtaları baba piranaya bırakırlar. Yavrular doğduklarında 2-3 cm büyüklüğünde ve saydam olurlar. Küçük piranalar balıkların pulları, kuyruklarıyla ve sıtma taşıyan sivrisinek lavralarıyla beslenirler. Piranhaların korkutan dişleri, dudak derileriyle örtülüdür. Bu nedenle bu hayvanlar fazla dikkat çekmiyor ve sakin bir görüntü sergiliyor. Bu deri yukarı kaldırıldığı zaman görüntüleri tamamiyle değişmektedir. Piranha balığı ağzını kapattığında, kama şeklindeki alt ve üst dişler bir fermuar gibi kilitlenir. Piranhalar, yiyeceklerini yerken sergiledikleri davranışları görülmeye değerdir. Dişlerini avına geçirdikten sonra, hızlı kuyruk hareketleriyle vücudunu oradan oraya atar ve sahip olduğu bütün güçle eti parçalarcasına koparır. Ağzında kısa süre çevirdikten sonra hemen yutar, sonra yeniden avına yüklenir. Böylelikle piranha, her büyüklükte avla rahatça baş edebiliyor. Yine de suların kralı değildir. Kaymanlar ve büyük yırtıcı balıklar için de piranhalar lezzetli yiyeceklerdir. İnsanlar için de oldukça tehlikeli bir hayvan olan Mata Mata adlı sukaplumbağası, balıkçıl ve nehir yunusu da piranhaları zevkle yiyorlar. İşte o zaman ava giden avlanıyor. Düşmanları piranhaları yerken, öldürdüklerinden iyice emin oluyorlar. Canlı bir piranhayı yemek, daha sonra midede harekete geçen bir elektrikli estereyi yutmaya benzer. Kan ve çürüme kokusuna karşı gösterdikleri hassasiyet de inanılır gibi değildir. Ama bunun bir amacı var. Balçık nedeniyle genellikle bulanık olan Amazon Nehri’nde görüş uzaklığı 10 cm bile ulaşmaz. Bu vahşi balıkların aynı zamanda İşitme duyusu da mükemmel çalışmaktadır.

Eğer akvaryumunuzda gerçek bir piranha beslemek isterseniz Serrasalmus Nattereri tam sizin aradığınız bir türdür. Tabi ki burda önemli olan sadist bir duyguya sahip değilseniz işiniz gerçekten zordur. Serrasalmus Nattereriyi Türkiye’de bulabileceğiniz en iyi türdür. En sevdigi yemek japon balığı veya diğer tombul balık türleridir. Serasalmus Piraya En tehlikeli piranha türlerindendir.Bu tür Brazilya’da bulunur red piranha’nın vücüt şekline benzeyen yapısı ve yakın renklere sahiptir. Zor bulunan bir türdür ve profosyenellerce beslenmesi özellikle tavsiye edilir. Serasalmus Rhombeus ( white piranha ) Brezilya ve Orinico bölgesinde bulunur ve 12 ile 14 cm’e kadar büyüyebilir. Gümüş rengi,dar bir kafası ve yassı bir vücüda sahiptir. Üst yüzgecinden kuyruğuna kadar siyah bir sınır vardır ve kafasından sonra kambur bir vücüt yapısı vardır. Dişleri olduğundan dolayı tehlikeli olabilir.

kaynak: piranha

Renkleri, hareketlilikleri ve her zaman bol yavru vermeleri sayesinde pek çoğumuzun sevdiği balıklar arasında yer alan lepistesler bir dönem bütün akvaryum severlerin beslediği balıklardan olmuştur.
Ana vatanı Orta Amerika ve Güney Amerikanın kuzeyi olarak bilinse de hemen her türü Asya, özellikle Singapur’da büyük havuzlarda beslenip çoğaltılıyor ve de tüm dünyaya sevk edilebiliyor.
Doğada çok daha az çeşidi olan lepistesler yıllar boyunca daha sağlıklı su koşulları,yüksek kalite yemler ve gösterilen ilgi sayesinde bugünkü varyetelerine sahip olmuşlardır.Dünya standartlarındaki lepistes kulüpleri şu anda akvaryumlarda yer alan lepistesleri kuyruk varyetelerine ve vücut renklerine göre sınıflandırmış olup, bu sayede gösterilerde ve yarışmlarda bu ölçütler doğrultusunda değerlendirmeye almaktadırlar.1800’lü yılların sonlarına doğru akvaryumlarımızda görmeye başladığımız lepistesler şu anda vahşi atalarına görsel anlamda pek benzememekle beraber karakteristik yapılarını korumayı başarmışlardır.

Su Koşulları:

Çeşitli su koşullarına adapte olabilen lepistesler daha ziyade sert sulardan hoşlanırlar. Oysaki hepimiz bugüne kadar bitkili akvaryumlarda bakmaya alıştığımız lepistesleri sert suda beslemeyi düşünmemiş olabiliriz. Gelişim süreci boyunca ph 7.8 civarında tutulmalıdır. Su sertliğindeki dalgalanma lepisteslerin direncini azaltarak sağlık sorunları yaşamalarına neden olabilir. Bu nedenle sabit su sertliğini tavsiye ediyorum.

Lepistes akvaryumlarında ideal su sıcaklığı 24-26 derece olmalıdır. Ancak 16 ile 32 derece arasındaki sıcaklıklara da tolererans gösterebilirler. Fakat yüksek sıcaklık değerlerinde ömürlerinin daha kısa olacağının da göz ardı edilmemesi gerekmektedir.

Sadece yavruların düzenli beslenmesi gereken ilk gelişim evresinde suyun sıcaklığı normalden biraz daha yükseltitilebilir. 4-6 hafta sonra ısı yavaş yavaş tavsiye edilen değere çekilmelidir.

Beslenme:

Günde ortlama 3 kez yemleme lepistesler için öngürülen bir ölçüdür. Verilecek yem miktarı beslenen balık sayısına göre değişmelidir. Ancak tüm akvaryum balıklarında olduğu gibi 5 dk içersinde bitirebilecekleri miktarda yem vermeye özen gösterilmelidir. Yoksa aşırı yemlemeden kaynaklanan kirlenme ve su değerlerinde oynamalar balıkların sağlığında olumsuz etkilere yol açacaktır

Ortalama 5 ay içersinde olgun bireyler haline geldikten sonra beslenmeye daha dikkat etmek gerekmektedir. Hiç bir zaman doygunluk hissi olmayan bu balıklarda erişkin hale geldikten sonra verilen yem miktarında yarı yarıya bir oranda azaltma yapılabilir. Özellikle erkeklerin karın bölegleri şişkinlik göstermesi halinde aşırı yemleme yapıldığı anlaşılabilir.

Tuzlu su karides yavruları (Baby Brine Shrimps),mikro kurtlar ve yumurta sarısı en besleyici yemler arasında sıralansa da lepisteslerin diyetleri çok geniş bir yelpazede incelenebilir.

Canlı yemler temel yağları, yüksek besin değeri, içeriğindeki amino asitler ve suda yaşayabilmeleri sayesinde kirliliğe yol açmamaları nedeni ile özellikle balık yemleri arasında en çok tercih edilenler arasındadır. Ancak bu ürünleri her an bulmak imkansız. Bu nedenle hobiciliğin gelişimine, kişiler arasında bu yemlerin paylaşılmasına ve akvaryumcular aracılığı ile toptan getirtilmesine olan ihtiyaç bence büyüktür.

Bunun yanı sıra dondurulmuş kuru canlı yemler ikinci planda tercih edilebilir. Dondurulup,nemden ayrıştırılıp paketlendiği için besin değerinin nerdeyse tamamını koruyabiliyorlar. Pul yemler de en az dondurulmuş kurutulmuş yemler kadar besin değeri zengindir. Pul yem tercih ederken dikkat edilecek şey içeriğindeki vitamin katkılarıdır.

Dana Yüreği – Temizlenmiş,snirlerinden ve derisinden ayrılmış,sarımsak eklenerek rendelenmiş dana yüreği küçük parçalar halinde dondurulup yem olarak verilebilir. Özellikle ucuz bir ürün olması nedeni ile yavruların beslenmesinde tercih edilebilir.

Kan kurdu – Seyrek aralıklarla besleyici değerinden dolayı verilebilir

Beyaz Kurt

Sivrisinek Larvası – Su birikintileri üzerinde gördüğümüz bu larvalar en kolay ve en doğal lepistes yemi olarak düşünülebilir.Doğal ortamları düşünücek olursak lepistesler ve benzeri balıklar sivrisinek ıslahında kullanılmak amacı ile beslenebilmektidir.Evin dışında yada balkonda küçük kaplar içersinde dere yada göl suyu ile aşılanmış su yardımı ile bu larvaları elde etmek son derece kolaydır.Ancak detaylara burada girmeyeceğim.

Dondurulmuş Plankton

Tubifex - Son derece besleyici olmasına ve balıkların büyük bir iştahla tükettiği besinlerden olmasına rağmen akvaryuma temizlenmeden konulmamalıdır.Bu canlılar genelde atık suların döküldüğü su yataklarında yada dere ağızlarında yaşadığı için taşıdığı bakteriler ölümcül rahatsızlıklara neden olabilir

Alg – Güneş gören yüzeylerde oluşan yeşil algler lepisteslerin ihtiyaç duydukları B,C,D,E vitaminleri almalarına olanak sağlar.Bu nedenle akvaryum içersinde yapılamasa bile dış ortamda suni olarak yosunlandırılmış kayalar dönem dönem akvaryum ortamına yerleştirilerek balıkların kayalar üzerindeki algleri toplamaları sağlanabilir

Spiriluna – Zengin protein,besleyici asitler,A ve B vitaminleri,demir ve kalsiyum ihtiva etmesi nedeni ile deri hastalıklarından korunmalarına, renklerinin daha parlak ve canlı olmasına ve balıkların yüzgeçlerinde oluşabilecek rahatsızlıklara karşı koymasına yardımcı olacaktır.

Pul Yemler – Çok geniş bir yelpazesi olan pul yemleri seçerken dikkatli olmak lazım.İçeriğindeki hayvansal ve bitkisel proteinlerin yanı sıra eklenen vitaminler seçimlerimizde bize yol göstermelidir.
Beyaz Kurt Sipirulina Kan Kurdu Larva Tubifex Tubifex

Erkek Dişi Ayrımı :

Erişkin boya ulaşan lepisteslerde göz alıcı renk ve kuyruk boyları sayesinde erkek ve dişi ayrımı yapmak kolay olsa da 4 haftalık yavrularda bu ayrımı yapmak daha zor olabilir. Aşağıdaki resimleden de anlaşılacağı gibi dişi olan yavruların karın bölgesinin altında siyahımsı bir nokta belirir. Yavrular geliştikçe bu alan daha da belirginleşirken erkek olanlarda karın bölgesinde her hangi bir değişiklik olmayacaktır.Aynı batım yavrular arasında dişi olarak belirlenenlerin ayrı bir tankta bakılması ileride daha sağlam ve kaliteli bir ırk yaratmak için faydalı olabilir.En sağlıklı,gelişimi en düzgün ve en göz alıcı dişi ile birlikte, belirlenen en güzel erkek çiftleştirilerek daha güzel, ırkının belirgin özelliklerini tam olarak taşıyan lepistesler elde dilebilir.

–Erkek Lepistes Yavruları– –Dişi Lepistes Yavrusu–

Anaçların Seçilmesi :

Ortalama 10 – 18 hafta arasında erkekler ve dişiler erişkin boy ve forma ulaşmış olurlar. Türlerine göre bu süre daha erken yada daha geç olabilir. Kaliteli bir erkeği yüzgeçlerine, vücut formuna, rengine, ebatlarına ve kuyruk formuna bakarak ayırt etmek gerekir. Dişilerde ise düzgün vücut şekli ve türe uygun kuyruk rengi göz önüne alınmalıdır.Bu sayede güzel bir ırk elde etmek için ilk adımlar atılmış olur. Yavru alınacak tankta tavsiye edilen balık sayısı 2 erkek 3 dişi şeklindedir. Ancak erkeklerin durumuna ve agresifliğine göre dişi sayısında artış yapılabilir.

• Kuyruk şekline göre tür ayrımı
• Renklere göre tür ayrımı
• Farklı varyetelerin yaratılmasına

ilişkin detayları daha sonraki yazılarımda paylaşmaya çalışacağım. Pek çoğumuzun beğendiği bu sevimli canlılar hakkında hem kendi deneyimlerim hem de çeşitli yabancı sitelerden edindiğim verileri harmanlayarak sizlere sundum. Son dönemlerde sıradan balıklar olarak algılanan lepistesler için dünya çapında yarışmalar ve şovlar olduğunu, insanların bu küçük balıklar için uğraştığını hatırlatmak isterim.

kaynak:  lepistes balığı

Akvaryumların en gösterişli balıklarından birisi olan discus balıkları hakkında bilgi vereceğiz. Discus beslemek biraz bilgi istediğinden ve fiyatları biraz pahalı olduğundan çok sıklıkla beslenmiyorlar ama akvaryumda uzun süre balık bakanlar için bu balıklarıda beslemesi mutlaka gereklidir.

Bu cichlid türü, familyaları içinde çok güzel görünüme sahip oldukları gibi, şekil olarakta alışılmamışlardır. Amazon orijinli bir balıktır. Tatlı su akvaryumlarının en gösterişli balıkları olarak tanınırlar. En az 200 litrelik bir akvaryum gerektirirler. pH 6-7 arasında olmalıdır. sıcaklık 28-30°C sıcaklıktan hoşlanırlar. Discus balıkları için akvaryumun yüksekliği en az 50 cm. olmalıdır. vücutları disk şeklindedir. Seçici üretim yöntemleri ile çok çeşitli varyeteler elde edilmiştir. Amazon Nehri’nin çok asitik kahverengi suları anavatanları olduğu için akvaryum suyunun da bu şekilde oluşturulması gerekir. Normalde 40-60 bireyden oluşan sürü halinde dolaşırlar ama üreme döneminde çiftlere ayrılırlar ve Teritoryal davranışlar sergilerler. Özel bir beslenme gerektirirler. ara sıra canlı yem verilmelidir. Verilebilecek en iyi canlı yem Artemia yemidir. Kesinlikle tubifex kurtları verilmemelidir. Çok hassas hayvanlar oldukları için kolayca hastalanabilirler.

Bakımı çok tecrübe gerektirir. Melek balıklarında bulunan bir tür parazite karşı hassastırlar, bu yüzden de melek balıklarıyla beraber bakılmamalıdırlar. Neon tetra, corydoras türleri, Moli gibi balıklarla bir arada bulunabilirler.

Üremeleri ilginçtir. Diskuslar rastgele çiftleşmezler; kendi eşlerini kendileri seçerler. Çiftlerin kendiliğinden oluşabilmesi için en uygun yöntem genç diskusları en az 8′lik bir grup halinde en az 400 litrelik büyük bir akvaryumda beslemektir. Zamanla oluşan çiftlerin sürekli beraber dolaştıkları, yanlarına yaklaşan diğer balıkları kovdukları görülür. Yumurtlamak üzere ağızları ve karınlarıyla sürtünerek bir echinodorus yaprağını veya herhangi bir dik yüzeyi temizlemeye başlarlar. Bu arada kafalarıyla titreme hareketleri yaparlar. Çiftin renginde bir koyulaşma göze çarpar. Kuyruk tarafındaki son dört dikine çizgi açıkça görülür hale gelir.

Üretim için örnek olarak 60cm x 50cm x 50cm ölçülerinde bir akvaryum uygundur. Filtre olarak hava motoruna bağlı genişçe bir sünger filtre uygundur. Zamanla sünger filtrenin yüzeyinde oluşan rotiferler yavru diskusların beslenmelerine katkıda bulunurlar. Üretim akvaryumunun suyu son derece yumuşak (0°-1° GH) ve asitik (pH 5,0 – 5,5) olmalıdır. Bu niteliklerdeki suyu hazırlayabilmek için bir ozmoz aleti (saf su elde etmek için) ve turba filtre malzemesi (Torf) kullanılabilir. En uygun sıcaklık 29°-31°C arasıdır. Çok temiz tutulması gereken üretim akvaryumlarının tabanına kum konulmaz.

Yumurtlama zemini olarak genellikle diskuslar için özel yapılmış, yaklaşık 25cm uzunluğunda konik saksılar akvaryum tabanına dikine yerleştirilip silikonla tutturulur. Çift yumurtlama zeminini seçip ağızları ve karınlarıyla sürtünerek temizledikten sonra dişi dik yüzeyde aşağıdan yukarı doğru yumurtalarını sıralamaya başlar. Bir sıra bittikten sonra erkek de yumurtaların üstünden geçerek spermlerini bırakır. Yumurtlama devresinde filtreyi durdurarak su akıntısını engellemek yumurtaların başarıyla döllenme şansını yükseltecektir. Bir-iki saat süren yumurtlama işleminin sonucunda dişinin büyüklüğüne bağlı olarak 150 ile 500 arasında değişen sayılarda yumurta bırakılmış olur. Yumurtlama bittikten sonra çiftler sırayla yumurtalarının başına geçerek onları yüzgeçleriyle havalandırırlar. Ortalama 60 saat (2,5 gün) sonra yumurtalar açılır. Henüz serbest yüzemeyen yavrular birbirlerine yapışık öbekler halinde dururlar.

Ebeveynleri bu öbeklerin yerlerini ara sıra değiştirirler. Yavrular yumurtadan çıktıktan 50-60 saat sonra da serbest yüzmeye başlarlar. Bu devrede anne babalarının deri mukozasıyla beslenmeye başlarlar. Yavruların bir ebeveynin derisini bitirdikten sonra toplu olarak ötekine geçmelerini izlemek son derece ilginçtir. Serbest yüzmeye başladıktan sonraki ilk haftada bu discus sütü yavrular için ideal besindir. Bu Discus sütü, derinin üreme hormonlarınca büyümesi hızlanan epidermis dokusunun yanında deride yerleşmiş bakterileri de içerir. Yavrularını besleyen diskusları kesinlikle ürkütmemek gerekir. Strese kapılan diskuslar hormon dengelerinin bozulması sonucu gerekli discus sütünü üretemezler.

Serbest yüzmeye başladıktan 4-5 gün sonra yavrular yumurtadan Artemia larvalarıyla beslenebilirler. Bir süre sonra süzgeçten geçirilmiş ince su piresi de verilebilir ama Artemia yemine daha bir süre devam edilmelidir. Küçük diskuslar 3-4 hafta sonra yaklaşık 2,5cm büyüklüğe ulaşırlar ve artık anne babalarından ayrılıp bir yetiştirme akvaryumuna alınabilirler. Yavruların sağlıklı gelişebilmeleri için günde en az 4 kez çok yönlü yemleme ve düzenli su değişimleriyle (örneğin günde %10) akvaryumlarının sürekli temiz tutulması şarttır. Yetiştirme akvaryumunun suyunun çok yumuşak ve asitik olması şart değildir; önemli olan temiz ve nitrit/nitrat gibi zehirli azot bileşiklerinden arınmış olmasıdır.

kaynak: discus

Tattooed Fish